10 juli 2011

Hallo Willie,

Barak en Olita hebben met hun baasjes erg genoten in Denemarken en doen jou en je honden de hartelijke groeten!

Het gaat nog steeds prima met beide honden. Vooral Olita doet het boven verwachting qua gezondheid. Eet inmiddels normaal hondenvoer en doet zich zonder problemen tegoed aan kluiven van buffelhuid. Ook haar oren geven (met zo nu en dan wat onderhoud..) geen problemen meer tot nu toe.

Hartelijke groet,

Frits en Lenny Overbeek

_____________________________________________________________________________________________________________________

22 november 2010.

Beste Marijke,

Bijgaand een foto van Barak en Olita tijdens onze vakantie in Denemarken in juni. Het gaat prima met beide honden. Olita, die toch een aardig medisch dossier had, doet het uitstekend. Ze heeft geen last meer gehad van oorontstekingen en ook met het eten gaat het probleemloos. Ze krijgt nog wel speciaal voer, maar we proberen om haar ook aan gewoon voer te laten wennen. Tot nu toe zonder ellende. Ze is dol op kauwen op buffelhuid, waar we heel voorzichtig mee zijn begonnen. We zorgen ervoor dat ze geen grote stukken binnenkrijgt en dat gaat zo prima. Van haar hartruis is weinig te merken, alleen als het warm is hijgt ze wat sneller. Maar ze loopt zonder problemen een uur mee over de heide.

Barak is een heerlijke boef.. en net als Olita dol op knuffelen. (Ze eisen dan ook dagelijks hun plekje op schoot op; als er maar 1 schoot beschikbaar is, heb je kans dat je 23 kilo hond op schoot krijgt!!)

Barak is inmiddels, net als zijn moeder, gewend aan de andere dieren hier rondom het huis. Zelfs met onze poes gaat het nu eindelijk goed; zij slaapt sinds een paar weken samen met de honden in de kamer. Het lijkt erop dat Barak eindelijk accepteert dat zij NIET met hem wil spelen. De loslopende kippen en haan laat hij nu ook met rust. De geiten hebben zijn interesse ook niet meer. Hij is erg baasgericht en gehoorzaam. Olita is veel eigenzinniger en gaat buiten meer haar eigen gang. Zij komt wel als het haar belieft..of als er brokjes te halen zijn natuurlijk! Ze is de grootste eter van het stel!

Het is fijn dat ze zo goed alleen (met z'n 2-en) kunnen zijn..als ze ergens gewend zijn, liggen ze rustig te slapen tot we terug zijn. Verder zijn het gewoon heel vriendelijke honden en vooral Olita vindt onze buurkindertjes geweldig.. en andersom!

Al met al, wij zijn blij met deze rakkers! En hopen nog lang van ze te mogen genieten.

Met vriendelijke groet,

Lenny Overbeek-Vos

_____________________________________________________________________________________________________________________

31 januari 2010

Hallo Willie,

Wil je even laten weten hoe het gaat met het stel.

De eerste nacht was het wel even een poosje piepen toen wij naar boven gingen, de tweede nacht nog heel even.., maar de afgelopen nacht hebben we ze niet meer gehoord.

Barak is inderdaad een ondernemend mannetje, die alles wat nieuw voor hem is wil onderzoeken.

Heeft kennisgemaakt met paarden in de wei, met de geiten, de poes en de kippen. Rust niet voordat hij neus aan neus heeft gestaan, maar zodra het wat bekend wordt, verliest hij zijn interesse al wat. Al zal het nog wel eens moeilijk worden als de kippen gaan rondfladderen bijv. De poes haalt niet naar hem uit, maar laat zich al wel wat besnuffelen al vindt ze het drie x niks. Vooral niet als Barak gaat blaffen tegen haar. Ontvlucht het huis nog wel het liefst, maar laat zich wel mee naar binnen nemen. Slaapt tot nu toe boven. t Zal allemaal wel wennen op den duur.

Verder gaat het tot nu toe goed met eten en drinken en de spijsvertering.. Spelen doen ze ook erg leuk samen en natuurlijk zitten ze beiden uitgebreid op schoot om geknuffeld te worden. Gisteren zij ze meegeweest naar een bosje hier in de buurt en hebben kennisgemaakt met de King Charles James van onze vriendin (en af en toe hondenoppas).

Liepen lekker los door het bos en thuis is de rangorde vastgesteld. Je raadt wel wie de baas is! Jawel. Olita heeft James eventjes op zijn nummer gezet. Komt verder wel goed.

Verder zijn de honden goed aan te sturen, het zijn wel echte lekkerbekken!

Buiten zijn ze af en toe even Oost-Indisch doof als iets anders hun interesse heeft! Maar uiteindelijk komen ze wel.

Ik vermoed dat ze niet zo goed in de gaten hebben wat het betekent als er een auto aankomt. Barak wilde gisteren tegen een trekker opspringen die vlak langs ons reed op ons weggetje hier. Gelukkig zat hij vast...

Dus dat is wel even uitkijken nog.

Olita is duidelijk een stuk stoicijnser.. Laat alles wel wat over zich heenkomen en heeft weinig interesse in al die gekke dieren. Als ze maar aandacht en eten krijgt is het haar wel goed. Ze zit wel veel te krabbelen en op haar voetjes/nagels? te bijten. Ik kan er verder niets verkeerds aan ontdekken, maar ze neemt ze stuk voor stuk " onder handen" Mogelijk door de sneeuw/ pekel? of toch nog wat stress?

Verder vind ik het leuk dat beiden nog erg speels zijn. Hebben plezier met een bal of flostouw en het is grappig dat Olita altijd weer "aan het langste eind trekt!"

Het even alleen zijn lukt tot nu toe wel. Het is moeilijk om te weten te komen of ze erg piepen of blaffen, want we hebben geen buren dichtbij. Maar alles was in ieder geval nog heel en ook aan de deuren leek niet bekrabbeld te zijn. We kunnen het mooi oefenen omdat Frits kantoor houdt in een van stallen die verbouwd is. Dan kan hij regelmatig even binnenkomen en weer weggaan.

Al met al lijkt het wel goed te komen met deze bengels. Ze zijn ieder op hun eigen wijze wel hartveroverend!

Als je nog een tip hebt voor de pootjes van Olita, dan hou ik me aanbevolen.

November 2010

Hartelijke groeten, ook van Frits,

Lenny