20 Juni 2011.

Dag Marijke,

We wonen alweer een aantal maanden met onze Miki samen. We zijn net thuis van 4 weken vakantie in Frankrijk en Italie met de caravan.
Miki genoot enorm van de warmte. Waar wij ,mijn man en ik,samen onder een grote parasol schuilde voor de zon lag Miki te genieten op het hete zand.

Waar het mogelijk was lieten we hem lekker uitrazen over duinen en velden. Ik heb geprobeerd hem in volle vaart te fotograferen maar hij is veel te snel. Het is een heel grappig gezicht als telkens het witte lijfje met reuze sprongen boven het hoge gras tevoorschijn komt.
Roepen heeft geen zin hij moet echt even heel erg hard rennen. Daarom moeten we van te voren wel heel goed kijken of het veilig is. Geen kippen of eenden kooi in de beurt bijvoorbeeld ;-) Het is nog nooit voorgekomen dat hij niet binnen 5 minuten terug is maar het is toch iedere keer best een heel klein beetje spannend.

Groet,
Alice

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

8 Maart 2011.

Dag Marijke,

Wij hebben Miki twee weken geleden geadopteerd en zijn erg gelukkig met hem. We vinden dat we erg geboft hebben met Miki. Willy vroeg me wat te schrijven voor de web site gouden mand verhalen maar ik begrijp niet goed hoe ik daar een verhaal met foto op moet plaatsen ,dus stuur ik het maar naar jou. Ik hoop dat jij het, misschien een beetje ingekort als het te lang is, op kan sturen naar het juiste adres.

Miki wandelde al heel snel door het huis ,alsof hij hier al jaren woonde. We hadden verwacht dat vooral de eerste nachten onrustig zouden worden en hadden zijn mandje naast ons bed gezet zodat hij niet alleen zou zijn. Hij kroop onder zijn dekentje en sliep bijna de hele nacht door. Vroeg in de morgen werd ik wakker van een nat snuitje in mijn gezicht.

In het begin verloor hij me geen moment uit het oog en zelfs als ik onder de douche ging zat hij op de klep van het toilet te wachten tot ik klaar was.

's Morgens maken we een wandeling van 1,5 uur. Als ik voor mijn werk naar opdrachtgevers moet gaat hij gewoon mee. Tijdens mijn werk thuis ligt hij naast mijn tafel of scharrelt/speelt als een katje met proppen papier of andere speeltjes. Af en toe daagt hij me uit door potloden of verftubes te pikken. Ik moet daar wel goed op letten en hem niet allen in mijn werkkamer laten want dan wordt het een boefje.. Af en toe stuitert hij vrolijk door het huis trap op en af met balletjes die hij dan boven aan de trap loslaat zodat hij ze zelf weer kan achterna zitten. Meestal is het dan tijd voor de middag wandeling waarbij we op een veld spelletjes doen, maar in het riet de eenden de stuipen op het lijf jagen is ook een grote hobby van Miki. Na de wandeling ligt hij het liefst in de vensterbank op de verwarming in het zonnetje waarvandaan hij de hazen, eenden en fazanten goed in de gaten kan houden. Ook is het het warmste plekje van het hele huis want onze kleine Spaanse matador heeft het snel koud.

Drie avonden in de week gaan we naar training. Miki leert razend snel en doet moeiteloos en vrolijk alle oefeningen mee. Het is een feest om met hem samen te werken.

Het lijkt allemaal te mooi om waar te zijn maar het is echt zoals ik schrijf. Ik vind dat we met hem een lot uit de loterij hebben.

Ik zal twee foto's bijsluiten. Bij de ene zit hij bij Eva ,mijn dochter, op schoot en bij de andere zit hij mooi te zijn voor de deur op de dijk.

Hartelijke groeten,

Alice.