| Welkom | Doelstellling | Adoptie op afstand | Ter Adoptie | Gouden mand verhalen | Herplaatsing | Informatie | Team-Contact | Nieuwshoekje |
Links |
|
Lita, 8 september 2011 Eind november 2010 kreeg ik voor BHL Bolita in opvang. Ze werd snel omgedoopt tot Lita, omdat dat makkelijker roept. Veel van haar achtergrond wist ik toen nog niet. Ze kwam uit Spanje en bleek voor alles bang te zijn. Met name voor vreemde mensen en dan vooral het mannelijke geslacht. Ik hou van uitdagingen dus met Lita gingen we het hersocialisatie-traject in. Dat was behoorlijk intensief. Op een gegeven moment was ze al een stuk minder bang, maar aan een paar dingen kon haar in mijn situatie moeilijk laten wennen: mannen in huis en meerdere honden. Dus ging ze naar een ander opvanggezin waarbij dat wel kon. Maar ja toen begon het, de twijfel
Ik miste haar, maar ik was toch echt op zoek naar een herder. Denken, twijfelen, praten
Wat wil ik? Een werkhondje, een hond die overal mee naar toe kan en mij het gevoel van bescherming geeft. Lita is onzeker, geeft geen indruk voor bescherming, heeft het niet zo op mensen en is (voorlopig) toch echt geen werkhond. En toen kwam de vraag of ik een duitse herder in opvang wilde. Jazeker! Dus de herder kwam. Hij had bijna alles wat ik zocht in een hond, behalve dat hij echt geen teef is en moest leren rustiger en socialer te reageren op andere honden, maar ook daarin bleek hij prima trainbaar. Maar de twijfel bleef, gedachte aan Lita ook. Op bezoek bij het andere gastgezin, want misschien veridealiseer ik Lita wel. Behalve dat ze wat groter was in mijn gedachten, was dat niet zo. Uiteindelijk de knoop doorgehakt en nadat de herder was geadopteerd kwam Lita weer terug, maar dan definitief. Uiteindelijk kwam ik ook meer over haar achtergrond te weten. Ze is gevonden met een week of 6-8 oud. Voor ze bij mij in opvang kwam had ze nooit wat anders in haar leven gezien dan 2 vrouwen, een huis, een omheinde tuin en andere honden. Dat verklaarde een hele hoop en ik ben vooral blij dat ze nooit is mishandeld voor zover bekend.
Lita is Het is groot feest samen met de fretten en elke dag wordt er (wild) samen gespeeld. Verder loopt ze gezellig naast de fiets en als ze los is wil ze vaak even lekker sprinten, ze is dan wel een klein hondje, maar hard dat ze gaat! Ze speelt wat af, doet van alles wat niet mag en ik vind het prachtig. Ze is dol op samen spelen, dingen onderzoeken en ondernemen. Water vind ze ook steeds leuker en springt er nu vaak al uit zichzelf in. Bij het samen varen gaat ze in de boot spelen of slapen. We volgen een behendigheidscursus, wat voor haar best pittig is omdat ze zo met haar omgeving bezig is. We gaan samen (windehonden)coursen en daar is ze helemaal in haar element. Zou er dan wat windhond in zitten? Ze gaat mee als ik les geef en wordt al steeds zekerder cq brutaler. Ze gaat bijna overal mee naar toe, al vergt soms wel wat aanpassingen en vooral opvoeding van andere mensen. Luisteren gaat steeds beter en ze loopt ook meer en meer los zonder dat ze haar neus achterna gaat. Ook met andere honden gaat het steeds beter, ze heeft laatst zelfs voor het eerst gespeeld met de hond van mijn zusje en haar vriend. De hond van mijn ouders is een voorbeeld voor haar. Als we bv naar de rommelmarkt gaan dan doet Lita Roeska na. Roeska vind juist alles om haar heen geweldig. Dus ja, tzt komt hier nog wel een 2de hond bij die hopelijk ook een voorbeeld voor Lita wordt.
Ik ga verder wanneer ik tijd heb (en mijn computer het ook doet) een blog over haar bij: http://surprisingLita.wordpress.com/ Zie hier een filmpje samen met de fretten. Dit is overigens nog rustig, tegenwoordig gaat het er niet meer zo gematigd aan toe: http://www.youtube.com/watch?v=5NaN8BmELbM
Dat was het weer,
Groetjes Petra en Lita.
|
