Beter HondenLeven

Welkom Doelstellling Adoptie op afstand Ter Adoptie Gouden mand verhalen Herplaatsing Informatie Team-Contact Nieuwshoekje Links

 

Nieuws  2011.

Oscar de Turk

           

>>> Verder Lezen

 

 

Pescaito overleden.

  

>>> Verder Lezen

 

ARCHIEF  

 Nieuwshoekje 2009*

Nieuwshoekje 2010

                  

Namens de viervoeters en ons team onze dank voor uw donatie!

    

 

 

Donateurs  2011

       

 

 

Stichting Zwerfkattenhulp/samenwerkende dierenclubs

 € 100,-

Dandy Trimsalon,Cuijk

€   80,-

M. v.d. Westelaken

€ 200,-

Felineke

€   95,-

Anoniem 

 € 250,-

Fam B. Bouma

 €    20,-

E.Voorhans

€    50,-

P. Beens/Droeflie 

€   100,-

Dierendag Breskens inclusief € 12,- Kwispelproject

€   65,20

Stichting Hoom

€    15,-

J.M.M. Elsten extraatje dierendag

€    10,-

Fam Schaaps

€    50,-

de Jong en de Jong-van V

€       5,-

P.Hoeben

€  300,-

Donaties afscheid werk Anne-Marie. Dank je wel Anne-Marie en collega's!

 

J. van Kleef                                                                 

€   15,-

C.A. Koopmans                                                            

€   15,-

A.G.M Gulden van Tetering                                                                  

€   25,-

J. Zagers                                                                 

€   15,-

J.M.M. Elsten                                                                

€   15,-

L.P Kruijssen                                                              

€   25,-

F.Kouwenberg v.d Vel                                                                

€   25,-

P.B Leeters Mollet                                                                 

€   15,-

M.C.M.T Bongertman                                                                 

€   15,-

A.J Brocatus                                                                 

€   25,-

D.Goud                                                                 

€   15,-

J.Heyden-van Mourik                                                                 

€   15,-

M.P.A van Coenen                                                                 

€   10,-

S.Meivogel.                                                            

€   35.-

S.A.M van Loenen                                                        

€   15.-

 Onbekend.                                                      

€   10,-

Persoonlijk overhandigde donaties                                                                

€ 400,-

                                                                                           Subtotaal

€ 690,-

                                                                                          

 

                                                                                              Totaal

€ 2034,20

 

 

              

     

Adoptie op afstand 'Kwispelproject.' Overgemaakt in 2011
 Januari t/m maart       € 382,50,-
 April t/m augustus        € 475,50
 Sept t/m december     € 575,-
 Totaal 2011               € 1333,50,- 

 

 

  

 

 

     
Giften aan asiels in Spanje november 2011
 Hogram/Berta             € 300,-
 Argos                          € 300,-
 El Amparo                   € 300,-
 Totaal 2011               € 900,- 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

8 December 2011. Manon naar Malaga om honden op te halen.

Manon is één van onze jonge enthousiaste vrijwilligers die op 8 december naar Malaga is gevlogen om drie honden op te halen. Ze heeft overnacht in Malaga omdat dezelfde dag terug vliegen zou betekenen dat de honden midden in de nacht bij hun gastgezin zouden aankomen.

Manon heeft een reisverslag geschreven dat bijna van minuut tot minuut is te volgen waardoor we allemaal kunnen mee genieten van haar reis. De honden die Manon heeft opgehaald zijn Tripi en Bibi van Argos de organisatie van Beatrizhttp://www.beterhondenleven.nl/Kwispel/Beatriz%20introductie/Beatriz.html. Van Berta's opvang mocht Poppy dit keer mee naar Nederland. http://www.beterhondenleven.nl/Kwispel/Bertaintroductie1.html

Namens ons allemaal bedankt Manon.

 

                         Poppy

                                              Bibi                                           Tripi

8 december
1.30 uur: Laatste spulletjes bij elkaar rapen en inpakken, poesjes een afscheidsknuffel geven en auto inpakken. Het wordt me niet makkelijk gemaakt aangezien ik Mylo voor het raam zie staan die mauwend naar me kijkt. Mamma's kindje vindt het maar niks dat ik vertrek.

3.00 uur: Aankomst op Schiphol. Het is godsverlaten. Ergens is het heerlijk, die rust, maar aan de andere kant ook wel saai als je geen aapjes kunt kijken en je moet nog lang wachten. Bij de incheckbalie sta ik een tijdje te wachten aangezien het personeel er al wel is, maar verder helemaal niemand. Dat ben ik niet gewend dus ik denk, die zijn nog niet open. Wel dus  Ingechecked en al richting de douane. De heren van de beveiliging vervelen zich helemaal dood en lopen daarom maar gewoon flink te grappen. Prima, ik doe wel mee. Na een kwartiertje ouwehoeren kreeg ik zin in koffie dus ik loop door. Het normaal oh zo drukke winkelcentrum op Schiphol waar normaal van alles te beleven is, is ook uitgestorven. Alleen de starbucks en een broodjeszaak waren open. Aangezien ik pas om kwart over 6 bij de gate verwacht wordt ben ik daar maar gaan zitten met een verrassend goedkope kop cappuccino, maar het duurste broodje kip en kaas EVER.

4.30 uur: Bij gebrek aan aapjes om naar te kijken en open winkeltjes om doorheen te struinen begint de verveling toe te slaan en loop ik rustig aan richting de gate. Misschien is daar iets te beleven. Helaas, ook niks. Dit kon wel eens een zeer rustige vlucht worden. Boek erbij dan maar!

5.45 uur: Hoera! Actie in de tent! Er komen 2 heren aan bij de gate met een prachtige Golden die een prachtig hesje aan heeft waarop met koeienletters staat: hulphond, geen aandacht geven! Zij vragen bij het personeel van transavia of zij wellicht voorin het vliegtuig kunnen zitten met de hond zodat die ook wat ruimte zou hebben. De vriendelijke mevrouw weet te melden dat de vlucht verre van vol zou zijn dus die verwachtte geen problemen. Langzaam beginnen zich meer mensen te verzamelen bij de gate, maar er was voor iedereen een zitplaats, terwijl de laatste keer dat ik vloog een heleboel mensen moesten blijven staan. Kortom: het zou inderdaad geen drukke vlucht gaat worden.

6.15 uur: We kunnen het vliegtuig in, jeej! Ik zoek mijn plekje op, neem plaats en wacht rustig af.

6.55 uur: Tijd om te vertrekken, terwijl het vliegtuig richting de startbaan rijdt trapt de piloot redelijk plotseling op de rem en we staan weer stil. Vervolgens gaat hij in de achteruit en wordt naar een parkeerplek toe geleidt. De eerste officier weet ons te melden dat er een lampje van het brandstofsysteem rood was gaan branden en rood is over het algemeen niet goed, dus de technische dienst moest daar maar even naar kijken. En bedankt, dat zijn dingen die we eigenlijk niet willen weten! Maar prima. Even later werd ons gemeld door de eerste officier dat het probleem VERMOEDELIJK lag bij een defecte brandstoffilter en die zou worden vervangen. Zou ongeveer een uur gaan duren. *zucht* Daarna moest de motor nog even een paar minuten proefdraaien om te kijken of het probleem werkelijk was verholpen. Ondertussen kregen wij een kopje koffie aangeboden van de stewardessen, die we uiteraard wel gewoon zelf mochten dokken.

8.00 uur: Filter vervangen, motor proefgedraaid, alles werkte weer zoals het zou moeten volgens de piloot die nu zelf het woord maar nam. MAAR! Er is altijd een maar. Tijdens het overleg met de technische dienst had meneer de piloot zijn raampje naar beneden gedraaid en die wilde nu niet meer dicht. Om de beroemde woorden van de piloot te herhalen: "Het lijkt erop dat we vandaag een Murphy's Law vliegtuig te pakken hebben." Het raam zou ter plekke vervangen worden, dus nog 20 minuten geduld. Ik ben niet gelovig in wat voor zin dan ook, heb redelijk wat vlucht ervaring dus ben niet snel bang of gestresst, maar ik heb een schietgebedje geslagen na het horen van deze woorden.

8.30 uur: Hoera, we kunnen vertrekken. De vlucht verloopt verder rustig en soepel. Ik heb door het grootste gedeelte heen geslapen.

11.05 uur: Landing op Malaga airport. Binnen no time had ik mijn koffertje te pakken en kon richting de aankomsthal lopen. Daar werd ik opgewacht door de vriendelijke meneer die ik had ingehuurd om mij naar mijn hotel te brengen.

11.50 uur: Aankomst bij mijn hotel in een heerlijk rustige buitenwijk van Malaga, een paar honderd meter van de kust. Wat me opviel was het enorme contrast in wat je tegenkomt. Prachtige Andalusische villa's met alles erop en eraan, en direct daarnaast een hutje op de hei zonder de hei.

Na geïnstalleerd te zijn in mijn hotel en even bijgekomen van de reis, rugtasje ingepakt en de omgeving gaan verkennen. Hemeltje lief wat een lekker weer! Windstil, volle zon, tegen de 20 graden, echt heerlijk! Richting de kust gelopen en heerlijke strandwandeling gemaakt langs de Middellandse Zee, lekker broodje gegeten op een terrasje en tegen het eind van de middag maar eens terug gesjokt richting het hotel. Onderweg kom ik een restaurantje tegen waarvan ik denk: mwa, volgens mij moet ik daar vanavond maar even heen. Even opfrissen en een beetje rust pakken, gekeken of er nog iets op tv was en gestrand bij zo'n heerlijk home cooking programma waar mij in het Spaans geleerd werd om een chocolademouse te maken. Van wat die beste man allemaal vertelde, ik heb geen flauw idee want ik spreek geen woord Spaans, maar ik heb heel goed gekeken en het zag er enorm lekker uit dus wie weet ga ik dat nog eens proberen ooit. Daar krijg je toch ook wel honger van, dus spulletjes weer bijeen geraapt en naar het restaurantje. Uiteraard was de menukaart alleen in het Spaans verkrijgbaar, dus volgens de ezeltje prik methodiek een gerecht aangewezen in de hoop dat het ook nog te eten zou zijn. Nou dat was het zeker wel! Ik heb nog steeds geen flauw idee wat het was, maar het smaakte een beetje naar kip of kalkoen, iets met gevogelte in ieder geval in een soort van pittige tomatensaus met heerlijke verse groenten. Ik zag op de dessert kaart iets staan wat ik vrij makkelijk kon vertalen en na het zien van dat chocolade mousse programma had ik best wel trek in een chocolade vulkaan! Kom maar op met dat ding! Nou, een vulkaan was overdreven, maar het bloedsuiker gehalte zat zeker weer goed op niveau hierna.
Terug in het hotel de 3 goodie bags klaargemaakt voor Berta, Beatriz en Cristina en vroeg gaan slapen met de lange reis van de volgende dag in het vooruitzicht. Ik heb ook echt geslapen als een varken.

9 december

6.30 uur: De wekker gaat! Ik sta op, fris me zo goed als mogelijk op. Douchen sla ik even over. Het warm water kwam uit een kleine boiler dus eer dat een keer warm zou zijn ben je een half uur verder, zoveel tijd had ik nou ook weer niet. Al mijn spulletjes weer bij elkaar geraapt, sleutel ingeleverd en lekker buiten gaan zitten in de frisse ochtendlucht. Ook daar was het 's nachts maar een graad of 3.

7.45 uur: De vriendelijke meneer die me gister naar mijn hotel heeft gebracht komt me weer ophalen om me naar het vliegveld te brengen.

8.05 uur: Aankomst Malaga Airport. Ik kijk snel bij welke balie ik moet zijn. Ik had met Berta om half 9 afgesproken bij een Flight Care desk, ik ging er eigenlijk vanuit dat dat de incheckbalie was, maar dat bleek niet zo te zijn. Gelukkig zat de flight care desk wel recht tegenover mijn incheckbalie, dat scheelde een hoop zoeken  Vreselijk smerige bak koffie gehaald bij de Starbucks daarnaast (ik snap niet dat die keten kan overleven als je zulke smerige koffie maakt).

8.30 uur: Geen Berta...

8.40 uur: Incheckbalie opent, geen Berta....

8.50 uur: Er begint een rij te vormen voor de incheckbalie, geen Berta, Manon begint zenuwachtig te worden... Misschien sta ik wel op de verkeerde plek dus ik loop wel ff wat heen en weer, misschien kom ik ze tegen. Nee dus.

9.00 uur: Hoera, Berta en Javi verschijnen om het hoekje van de Flight Care desk. Minder hoera: ze hebben 2 ENORME kennels bij zich met in beide kennels 1 heel klein hondje en Poppy in een tasje er bovenop. Mijn eerste gedachte: Hoe ga ik dat in godsnaam meekrijgen op Schiphol in mijn eentje?! Tripi keft en jankt het hele vliegveld bij elkaar, die vindt het maar niks om opgesloten te zitten en laat dit duidelijk merken. Bibi ligt rustig in haar eigen kennel om zich heen te kijken, lijkt weinig onder de indruk. Poppy zit in haar tasje en lijkt wel aardig onder de indruk, maar laat zich niet kennen en geeft geen krimp! Omdat Tripi waarschijnlijk wat steun zou kunnen vinden aan Bibi besluiten we te vragen of we hen samen in 1 kennel mogen zetten, die is er groot zat voor en daarmee zou meteen mijn probleem op Schiphol opgelost zijn. Ik overhandig de goodie bags alvast met de jasjes en katten speeltjes voor Berta, Beatriz en Cristina. Koffertje werd daar aanmerkelijk lichter van.

Als ik kan inchecken vraag ik aan de meneer achter de balie hoe en wat mbt de honden, ik zie dat hij Spaans is dus ik spreek Engels. Meneer kijkt me redelijk schaapachtig aan en begint terug te ouwehoeren in het Spaans. Eeeuhm... lieve meneer, ik ben toerist, ik ben achterlijk, ik spreek geen woord Spaans maar vloeiend Engels, jij werkt op een internationale luchthaven en ik verwacht van jou dat jij in het Engels met mij kunt communiceren. Nou forget it! Hulde aan Berta en Javi die het praat gedeelte over hebben genomen, Berta deed haar verhaal naar de meneer en Javi vertaalde zo goed en kwaad als het kon wat er besproken werd naar mij toe. Met een paar telefoontjes heen en weer was het geregeld dat Bibi en Tripi samen in 1 kennel het ruim in mochten. Hoera! Boarding pass mee, Tripi nog snel even wat Bach Rescue toegediend (ik ga nooit ergens heen zonder), inmiddels lege koffertje (met een borstel en een boek erin voor de vorm) ingeleverd en dan denk je dat je klaar bent. Niet dus...
Mag terug sjouwen naar de Flight Care desk om het papierwerk voor de honden in orde te maken en aansprakelijkheidsformulieren te ondertekenen. Dan zijn we nu klaar toch? Neeeeeee... kom nou... We worden op een stoel geplant en moeten een kwartier wachten, dan komt iemand ons halen om Tripi en Bibi door de douane te loodsen. Een kwartier later worden we inderdaad opgehaald. Bibi en Tripi moeten de kennel uit en de kennel moet door de x-ray. Daarna mogen ze er weer in en worden ze het vliegtuig in geladen.

Te gek, nu Poppy en ik nog! Ik moet naar een ander douane punt helemaal aan de andere kant van het vliegveld. Boarding pass klaar, Poppy in haar tasje in mijn armen, ik neem afscheid van Berta en Javi bij de douane. Daar mag ik half strippen. Schoenen uit, jas uit, tas af, alles in de bakjes en spullen door de X-ray, ik maak oogcontact met een meneer van de beveiliging aan de andere kant van het poortje en wijs naar het tasje met Poppy erin om te vragen wat ik met haar moet doen. Hij wijst naar de x-ray. Dat lijkt me toch niet zo verstandig dus ik vraag wederom in het Engels, wat ik met die hond moet doen. Hij wijst weer naar de X-ray. Nou je kan me m'n rug op, dus ik sjouw met Poppy en al door het poortje. Ik word tegengehouden (uiteraard, die had ik al verwacht) en de meneer begint in het Spaans een verhaal af te steken. Ik benoem nogmaals dat ik geen woord Spaans spreek en vraag wat hij wil dat ik met die hond doe. Hij doet verder ook geen enkele moeite om evt met gebarentaal uit te leggen wat de bedoeling is en blijft in het Spaans ouwehoeren. Een lieve Britse mevrouw stond achter mij die dit alles aanhoorde, begreep dat wij er samen niet uit gingen komen zo en greep in. Zij leek enige woorden Spaans te kunnen en begreep dat ik Poppy uit de tas moest halen, de tas door de X-ray moest en ik met Poppy in mijn armen door het poortje. Daar was ik niet erg blij mee aangezien Poppy geen halsbandje of wat dan ook om had, maar vooruit, we doen het maar. Ik kon wel tig manieren bedenken om iemand dat met handen en voeten duidelijk te maken, maar oke. Poppy daarna weer in het tasje (vond ze niet tof natuurlijk).

Mevrouw heel vriendelijk bedankt en ik besef me dat het tegen kwart over 10 loopt en die vlucht vertrekt om 20 voor 11. Dus nou moet ik toch echt tempo gaan maken. Schoenen weer aan, jas aan, tas op rug en sorry Poppy, maar we gaan rennen! Normaal staat de gate op je boarding pass, maar natuurlijk niet dit keer. Het enige wat ik met mijn logische verstand kon beredeneren was dat het een D gate was, dus ik hobbel met Poppy in mijn armen in een vlot tempo naar de D gates. Goddank was de eerste D gate die ik tegenkwam de goede. Snel aan boord gegaan, net op tijd allemaal. Ook dit keer was de vlucht verre van vol, sterker nog, ik had de hele rij voor mij alleen! Even uitpuffen met Poppy nog in mijn armen die nog steeds geen krimp had gegeven na al deze hectiek! Dapper meisje of niet dan?
Schijnbaar heb ik een enorm Spaans uiterlijk want de steward begint in het Engels tegen mij te praten dat Poppy in haar tasje gedurende de hele vlucht op de grond moest blijven staan. Ik antwoordde vriendelijk in het Nederlands dat het wel goed zou gaan komen waarop meneer de steward een enorm rood hoofd kreeg en de hoofdsteward die er vlakbij stond in een lachsalvo uitbarstte. Ik ben een Indo jongens, geen Spanjaard! GROOT verschil!

Poppy heeft gedurende de vlucht nog steeds geen krimp gegeven en voornamelijk lekker liggen slapen. Uiteraard als niemand keek hebben we wel een beetje gesmokkeld met de regeltjes hoor  Even een aai over d'r bol zo af en toe en een stukje gevulde koek zonder vulling mocht ze van mij best hebben. Is allemaal niet niks voor zo'n meisje (die de dag ervoor nog jarig was en 1 jaar is geworden ook!!!), dan moet je het toch een beetje leuk maken voor d'r he.
De vlucht verliep verder erg soepel, we waren zelfs 10 minuten te vroeg in de omgeving van het vliegveld. Er waren enkele landingsbanen afgesloten ivm de wind dus werden even de overige 10 minuten in de wacht gezet bij Rotterdam om precies op het goede tijdstip te gaan landen. Bij de bagage band eerst mijn lege koffertje opgepikt en vervolgens gekeken naar waar ik in hemelsnaam de honden op moest halen. Karretje klaar, Poppy er bovenop en er werd omgeroepen dat afwijkend grote bagage op een band vlakbij zou worden geleverd. Dus ik neem daar plaats. Ik wacht even een kwartiertje en hoor vervolgens een omroepster mijn naam noemen en of ik me kon melden aan de service balie van KLM. Mijn hart slaat denk ik 20 keer over, wat is er mis gegaan???!!! En ik spoed me met Poppy en mijn koffertje naar de service balie.

En daar stonden de hondjes op me te wachten! Mevrouw moest lachen en zei: tja, ze stonden hier al een tijdje dus ik dacht ik roep maar even Toen zij en haar collega ook Poppy in haar tasje zagen liggen was het even een salvo van oooh en aaah's en koetsjiekoetsjiekoe's dus ik denk: wegwezen hier! Bagagekarretje met Tripi en Bibi in hun kennel erop, en Poppy daar weer bovenop aan de ene hand, koffertje in de andere hand, sjouwen, wegwezen hier! Eenmaal buiten even de tijd genomen om Tripi en Bibi te begroeten. Tripi nog wat jankerig en Bibi die eerder niet inder de indruk leek, nu trillend als een rietje tegen de achterwand aan geplakt. Het is toch ook wel een ondernemen voor die beestjes he...
Ik denk: eerst die honden de auto in, beschut en uit de wind, dan loop ik wel terug om mijn parkeergeld te betalen. De auto staat op maar een paar minuten lopen van de parkeerautomaten. Snel de achterbanken weggeklapt, kennel erin, Poppy in haar tasje op de voorstoel, koffer inladen, auto dicht en op slot en snel teruggelopen naar het automaat. Ondertussen Willie gebeld dat we veilig en wel op Nederlandse bodem waren aangekomen.

Ik kwam terug bij de auto en schrok me wild. Poppy bleek een kleine Houdini! Die had de rits van de tas (die zelfs nog extra beveiligd achter een haakje zat vastgeknoopt) net ver genoeg open weten te frummelen dat ze er doorheen kon en stond gezellig een theekransje te houden met Bibi en Tripi achterin! Dan sta je even raar te kijken kan ik je vertellen! Dus ik stap de auto in, trek de deur dicht en Poppy liet merken dat zij weer bij me wilde komen maar niet goed wist hoe. Even een handje geholpen, even op schoot gehouden, kreeg een lekkere verse douche van d'r en vervolgens maar weer terug die tas in. Grapjasje.

Snel naar Mascha gereden om Tripi af te leveren, heerlijke spring in't veld. Alles was leuk en spannend en tof! Mascha zal zich daar geen moment mee vervelen denk ik, wat een energie zeg!
Ik wilde richting Gerda vertrekken, stel mijn TomTom in op het adres in Utrecht wat ik had doorgekregen, maar mijn Tom kon het niet vinden. Hmz.. raar... Even bellen dan maar. Gerda bleek dus ook niet in Utrecht te wonen, maar in Gameren (vlakbij Zaltbommel), dat verklaarde een hoop. Maar daardoor ging de rit wel een ietsje langer duren want daar staan nogal wat files. Nou viel het gelukkig mee, op een aantal punten even langzaam rijden maar echt stilstaan hebben we niet gedaan. Poppy vond alles wel heel erg spannend, zat trillend als een rietje op mijn schoot bij Gerda en was danig onder de indruk van alles. Moest haar echt even aanmoedigen om zelf te gaan ontdekken, het liefst was ze in mijn jas gekropen. Maar na een tijdje begon ze wat dingen te zien. Samen met Gerda een klein stukje met Poppy gelopen. Poppy was geen halsbandje of riem gewend en had aardig wat weerstand, maar daar eenmaal doorheen voelde ze zich dapper genoeg om zichzelf kenbaar te maken tegenover een passerende Sheltie
Weer teruggelopen, haar bench geïnstalleerd, lekkere dikke deken erin en kussen daar bovenop, kluifje erin, Poppy keek even de kat uit de boom. Zette een pootje erin, nog een pootje, achterpootje, andere achterpootje en ging even helemaal los in die bench! Na 10 minuutjes de clown uithangen draaide ze 3 rondjes en plofte neer. Het was bij deze goed. Voor mij het moment om te vertrekken

Nu Bibi nog, naar Enschede, wederom een paar kleine files maar niets ernstigs. Daar aangekomen had Bibi zoiets van: bekijk het maar, het bevalt me prima in mijn kennel, ga maar lekker alleen. Uiteindelijk mocht ik dus Bibi naar huis dragen want die zette even geen stap meer. Marjolein en Cecille waren net aan't eten en ik had de mazzel om een paar stukjes pizza mee te kunnen eten. Supertof beiden, dankjulliewel, dat kon ik even gebruiken! Eenmaal binnen onderging Bibi ook een transformatie. Eventjes de kat uit de boom kijken en daarna kwam de pup in haar naar boven. Rondrennen, spelen met balletje, knuffeltjes, kijken wat wel en niet mag, even buiten kijken, binnen kijken, andere honden snuffelen, oh Layca maar beter met rust laten, maar die zwarte kan ik hebben! Maar die lichtjes in de boom buiten, die doen het hem hoor! Dat is niet pluis!

Na een uitgebreide pauze in Enschede het laatste stuk naar huis gereden, mijn katten plat geknuffeld die, naar wat ik hoorde, niet hebben willen eten tijdens mijn afwezigheid en Mylo heeft mijn vriend de nachten wakker gehouden met zijn gekrijs. Mamma's kindje  Nu was alles weer goed en hebben we heerlijk geslapen.

                                                        Manon.

 Breskens. Dierendagmarkt 1 oktober 2011

                   Op zaterdag 1 oktober was het voor het eerst dierendagmarkt in Breskens. Wij waren ook van de partij.

                   Het was prachtig weer waardoor er veel mensen en honden op de been waren. Alle kraampjes werden druk bezocht.

                                                                

 

 

 

 

 

 

     De kraam die ons werd toegewezen was gratis en werd om te beginnen door ons versierd met vlaggetjes en ballonnen.

     Daarna hebben we de spulletjes uitgepakt en uitgestald.

 

 

 

     Veel mensen kwamen bij de kraam om iets te kopen , een folder mee te nemen en soms om geld in de spaarpot te doen voor ons kwispelproject.

     We hebben 65.20 euro verdiend waarvan 12 euro voor het kwispelproject.

 

     Behalve onze kraam waren er nog 6 andere kramen, o.a. de dierenarts die de dieren gratis onderzocht, een hondentrimster die er was om   vachtverzorging te geven, het huisdierencrematorium, een kleine knaagdierenkraam en een frisbee kraam waar je les kon krijgen in 'frisbee gooien met de hond.'

 

 

 

            Er was een ganzenhoeder met een bordercollie die de ganzen goed onder controle hield, wat prachtig was om te zien.

                                   

 

 

   

 

Voor de deelenemers was er  gratis eten en drinken,

en dan nog zeggen dat de Zeeuwen `zunig zijn, echt niet.

                                                                            

       

                             

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De huifkar met het mooie paard was ook present om een rondje met kinderen en ouders te rijden.

                                

 

 

 

 

Wij, en alle aanwezige honden, kijken terug op een mooie geslaagde dierendagmarkt voor beterhondenleven.

 

 

                                     

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Groetjes van Elly.

 

 

 Aankomst Sinda in Nederland 19 mei 2011

Dankzij Doggymix en een adoptiefamilie van hen, kon Sinda en nog twee hondjes op hun vliegticket mee naar Nederland.

                                            Joyce en adoptiefamilie bedankt!                                              Sinda.

 

 Hulpgoederentransport BHL en Doggymix naar Sevilla 27/4/2011 t/m 2/5/2011. Verslag Marleen.

 

Ik vertrek op tijd en ben na 1.5 uur rijden 's ochtend tegen 9 uur bij Joyce in Well.

 

Joyce en ik halen samen de bus op bij het verhuur bedrijf. Het  is een bus van maar liefst 6,5 meter lang! Echt gigantisch.!

Alle spullen van beide stichingen passen er goed in. We stapelen alles zo goed mogelijk om te voorkomen dat de lading gaat schuiven tijdens het rijden. 

Tegen kwart voor 2 is alles ingeladen. We kunnen gaan rijden!!!

 

 

Na een uurtje rijden slaap ik al. Belgie heb ik niet meegemaakt op de heenweg.

 

Na een paar keer stoppen om te tanken, te plassen en te eten zijn we 's avonds al een aardig eind op weg naar Bordeaux. Het is de bedoeling om daar een hotel te zoeken en een goede nachtrust te hebben. We zijn inmiddels al aardig uitgeput van het rijden.

Maar het zit niet mee. Vlak voor Bordeaux komen we in een lange file te staan welke is veroorzaakt door een zwaar ongeluk.

Na 2 uur wachten wordt ons verzocht op de snelweg om te draaien, dezelfde weg terug te rijden en een omleiding te volgen.

We zijn blij dat we weer vooruit kunnen, maar óók zijn we toch echt toe aan een bed!!

 

Door alle auto’s die om moeten keren op de snelweg, komen blijkbaar meerdere mensen op het idee om een hotel te zoeken voor de nacht. Alle hotels in de nabije omgeving zijn vol. Na enig zoeken vinden we eindelijk een hotel waar nog plek voor ons is. We kunnen onze ogen bijna niet meer loshouden. Het is dan inmiddels ook al 5 uur in de ochtend geweest.

Zodra we op onze kamer zijn en in bed kruipen zijn we vertrokken.

 

Rond 10 uur de volgende morgen, zijn we weer klaarwakker. Gedouched en wel kunnen we even later de weg weer op.

 

We rijden verder door frankrijk en halen opgelucht adem als we eindelijk de Spaanse grens passeren.

Tegen 2 uur 's nachts arriveren we in ons hotel in Sevilla. De +/- 2300 km zitten er op!

                                                        

 

Op de 1e dag in Sevilla hebben we een bezoek gebracht aan het asiel Uprodea.

Er was me verteld dat het een aardige ellende moest zijn daar, dus ik had me op het ergste voorbereid.

Maar,ik vond het meevallen.. Tja, ik heb dan ook het gigantische asiel in Kroatie gezien met 400 honden .. Oké in Uprodea zitten ook ontzettend veel honden, maar ik vind dat ze er netjes en schoon bij zitten. Ze hebben allemaal een kennel met betonnen vloer, een binnenhok, voldoende voer en water. En de honden zien er prima uit. 1 hond gezien met wat wondjes, en een aantal die er een paar kilo bij mogen hebben maar verder allemaal erg netjes.

Wat zitten er veel leuke honden tussen!

 

                                                                           ------------------------------------------------

 

Tegen 8 uur vertrekken we uit Uprodea en rijden naar Berta om een deel van de spullen uit te laden. Helaas begint het te stortregenen.

 

Tijdens het uitladen van het voer etc.zijn we compleet zeikenat geregent. De blije gezichten van Berta en Javi als ze zien hoeveel voer en spullen we voor ze bij ons hebben, maakt alles goed.

 

Beatriz en wij worden uitgenodigd voor 'Supper.' Spanjaarden eten bijna altijd laat in de avond.. zoals deze keer tegen half 12.

Berta serveerde een schaal met gefrituurde visjes waarvan we eerst nog de kop moesten afbreken, haha, niet echt mijn ding. Gelukkig was het geen probleem dat we de vissenkopjes lieten voor wat het was. Berta at ze zelf ook niet ;-)) Erbij kregen we een heerlijke salade van groenten uit eigen tuin.

                                                                        ----------------------------------------

 

De volgende dag is het de bedoeling een bezoekje te brengen aan het doghotel.. maar we hebben geen adres. Beatriz die ons zou oppikken kan ons niet vinden en wij haar niet...

Na eindeloos rondrijden vindt Beatriz ons...helaas was het doghotel toen al dicht.

 

We besluiten daarom naar Berta te rijden om de rest van de hulpgoederen uit te laden. Door de hoosbui is een deel in de bus blijven staan. Eindeljk kunnen we de pups ook zien ! De dag ervoor was het al te donker.

 

 

 

Berta en Javi zijn schatten van mensen. Ze hebben hun handen vol aan alle honden en katten, ze doen alles voor ze!

Er zijn een aantal kennels in de schuur voor de nacht, maar de meeste honden verblijven gewoon in huis.

Ik zag een aantal bekenden, Bombillo, Elastic, de Daltons.

 

Toen ik Berta vroeg of ze Primavera nog kende riep ze uit , ‘Ohhhh yessss!!!! My dog!!! O, I love her so much she was really my dog!!’

Waarop ik zei ‘Now she is MY dog!!’  'Ohhhh, my god, ohh thank you ' riep ze. Ze vertelde dat Primavera 1 van de 4 zussen was waarvan de laatste net 2 weken geleden  geadopteerd is.  Ze moest lachen om een foto van Priva in de sneeuw.. en Javi ook.

 

                                                                                --------------------------------------

 

Vanuit Berta zijn we doorgereden naar Bellavista. Beatriz vroeg mij of Joyce mij had voorbereid op wat ik ging zien.. weer verwachtte ik vééél ellende en veel honden.

We kregen een overall om aan te trekken en hoesjes voor onze schoenen.

 

Binnen was het vrij donker en het stonk er wel. Vergeleken met Uprodea was het hier minder schoon, maar het viel me alles mee.

Athos komt uit dit kleine en arme asiel. De hulpgoederen waren hier dan ook meer dan welkom. 

 

Buiten Bellavista liepen 2 ontzettend leuke hondjes die van een buurman bleken te zijn. Hij zorgt er alleen niet voor. Ze krijgen eten, ontvlooiing en ontworming bij Beatriz.  Nadat ik ze 2 sultana’s had toegeworpen.. bleven ze dicht bij onze bus wachten voor meer!

 

De volgende ochtend worden de honden die mee terug zouden gaan keurig op tijd bij het hotel gebracht. We zijn klaar voor vertrek.

 

Na zo'n 25 uur aan 1 stuk gereden te hebben zijn we eindelijk weer in het Nederlandse Well. Daar drinken Joyce en ik nog wat, waarna ik samen met Horacio en Athos richting Zwolle vertrek.

Manon komt de beide honden bij me ophalen en brengt ze weg naar hun gastgezinnen waar ze zullen blijven in afwachting van een permanente baas.

 

 

     Marleen.

 

 27 Maart 2011

Op 27 maart is er voor twee honden de mogelijkheid om naar Nederland te komen.
Boni, een wit wollig reutje van 10 jaar en Nochebuena, bruin, klein en bijna 2.5 jaar oud. (Beide hebben inmiddels hun gouden mandje gevonden.)

Nu gaat dat niet vanzelf, een hond hierheen laten komen. Daar gaat heel wat geregel en georganiseer aan vooraf.
Dankzij Doggymix,die een hele familie had, op wiens ticket vijf honden mee naar hier konden komen,konden de twee honden voor Beter HondenLeven ook mee.
Doggymix had twee plaatsen op het vliegtuig vrij. Joyce mailde meteen of wij daar gebruik van wilden maken. Natuurlijk zeiden we geen nee, we hadden opvang voor ze. De hondjes waren meer dan welkom.

En dan is het zover.

Met dank aan de familie op wiens ticket Boni (wit) en Nochebuena ( bruin) mee konden vliegen en met dank aan Doggymix.

St. Beter HondenLeven. Adres: Kalsdonksestraat 38     4702 ZE  Roosendaal.   email: info@beterhondenleven.nl    Tel: 0165-557309      Rabobank:  13 05 56 041      Kamer van Koophandel: 20 159 883