Beter HondenLeven

Welkom

Doelstelling

Projecten

Ter Adoptie

Gouden mand verhalen

Herplaatsing

Informatie

Team-Contact

Nieuwshoekje

Links

Verhalen en nieuws  2010.

Adoptieverhalen             >>> Verder Lezen

Pescaito loopt !    >>> Verder Lezen

ARCHIEF   Nieuwshoekje 2009*

Bedankt voor uw financiële ondersteuning van ons werk!
Donateurs januari/december 2010
B. Glastra van Loon. Twee donaties.	€ 175,-
Z. Millenaar	€  10,-
Corine	€ 100,-
E.Riezebos maandelijks.	€  10,-
Vrijmarkt opbrengst.	€  50,-
Erkemederhondendag opbrengst	€   86,-
Alies kaartenhoek	€  35,50
Psyche Vitaal.	€  40,-
Fam. Poortinga	€  50,-
G.ter Borgh	€  50,-
L.v Solt Mooij	€  25,-
Anoniem	€ 866,-
Anoniem	€ 125,-
Marleen, verkoop halsbanden	€  40,00
Totaal	€ 1832,50

Donatie van BHL aan :

St. Idemo                    € 100,- voor de operatie van Leo.

In 2010 hebben we via ons project adoptie of afstand 'Kwispel.' een prachtig bedrag kunnen doneren aan Berta's opvang in Spanje. Bedankt!

April                           € 285,-

Juni                            € 275,-

Oktober                      € 312,50

December                   € 230,-

Totaal 2010                € 1102,50

December 2010.   Marleen naar Kroatië.   In november 2010 stuurde stichting Idemo een noodoproep naar verschillende stichtingen met de vraag wie de mogelijkheid had om pups op te vangen. Stichting Idemo zou in december naar Kroatië gaan om de door hen ingezamelde spullen weg te brengen en tegelijk een aantal pups mee terug te nemen voor de winter echt zou invallen. De winter in het asiel is zwaar, zeker voor pups, bovendien zou wachten tot het voorjaar betekenen dat de dan inmiddels jonge honden mogelijk niet meer sociaal genoeg zouden zijn voor adoptie.  Tijdens hun bezoek kond stichting Idemo meteen een flink aantal honden laten castreren/steriliseren.    Eén van onze gastgezinnen was bereid om een aantal pups in huis te nemen tot er in andere gastgezinnen een plekje vrij zou komen. Gijs heeft ervaring met de verzorging van pups en er de tijd en ruimte voor. Het is fantastisch dat je dit wilde doen Gijs. Dank je wel.   Conny van stichting Idemo was blij dat wij konden helpen en ging verder met de voorbereiding van de reis waarbij ze op een ander probleem stuitte. Eén van haar bijrijders moest de reis afzeggen. De hele reis van ruim 1400 km alleen op en neer rijden zou wel heel zwaar zijn. Marleen, contactpersoon en gastgezin bij onze stichting, had al eens door laten schemeren best naar Spanje te willen om de asiels en Berta te bezoeken. Toen Marleen gevraagd werd of ze met Conny naar Kroatië zou willen, twijfelde ze geen moment en begon zich meteen reisklaar te maken. Half december was het zover.     Het verslag van Marleen.   Dinsdag ochtend om half 11 stond er een bus en auto voor de deur. Conny, Greetje, Paul en Delilah kwamen me ophalen in Zwolle. De lange reis richting Kroatië kon beginnen! De heenreis ging prima, op wat sneeuwbuien na. Het was op sommige plekken goed glad. De reis was errug lang er leek geen einde aan te komen. Dat krijg je als je niet gewend bent om zo lang in de auto te zitten. Ik geloof dat we 14 uur nodig hadden om aan te komen bij ons eerste logeer adres in Varazdin. Er waren een aantal kamers boven een bar, allemaal heel netjes. We hebben daar heerlijk geslapen aangezien dat in de bus niet echt gelukt was. De volgende dag zijn we op bezoek geweest bij asiel 'Spas.' ik werd voorgesteld aan de dames die daar elke dag werken. Ze waren blij dat we er waren en wilden ons graag alles laten zien en vertellen over de honden. We mochten naar binnen in het eerste hondenverblijf, en hoe goed je je er ook op voorbereid pff….. je weet niet waar je moet kijken en aaien als je daar binnenstapt. Al die honden zijn zo blij met je aandacht! Ze bespringen je van alle kanten en pakken je in de arm haha.     In het eerste verblijf werden gelijk de eerste pups opgepakt die mee zouden gaan. Hup onder de arm en mee naar binnen in een apart verblijf. Ondertussen liepen we van hok naar hok, ik liep echt in zo'n waas. Je bent er wel maar het is allemaal een beetje onwerkelijk. We moesten ervoor zorgen dat er echt geen honden door de deuren glipten als we van het ene naar het andere hok gingen. De roedels worden zo gehouden dat er geen ruzies onstaan. Komt er dan een hond per ongeluk bij... ja dan kun je wel raden dat dat niet goed gaat. Hoe verder het asiel in hoe groter de honden lijken te worden ha ha. We komen een kennel binnen en gelijk wordt ik besprongen en landt achterover in het gaas. ‘Zo die hond is wel erg groot en heeeeel blij met het bezoek!’ Dan wordt ons een kennel aangewezen waar we absoluut niet in mogen!! daar verblijft een ouwe blinde hond, die al eens de hand van Conny lelijk te pakken had. Daar voorbij komen we bij een hele rij met kleinere kennels. Daar zitten oa. Wolf een mooie lieve husky met z'n vrouwtje. http://s66.photobucket.com/albums/h243/mha87/Kroatie/?action=view&current=MVI_3759.mp4 De kennels worden 1 voor 1 schoongemaakt, nou ja veel valt er niet te doen. Alles is bevroren. Per kennel mogen de honden even spelen en rennen op het stukje voor de kennels. Mijn taak is veel aandacht geven!!!   Eenmaal terug bij de auto is Greetje al begonnen met het knippen van de dekens, met elkaar maken we stapels met dekens klaar voor gebruik. Delilah en ik waren nog nieuwsgierig naar de kattenzolder. We moesten door een speciaal hondenverblijf met nog meer lieve pups. Toen een trap op en door een luik naar zolder. 1 voor 1 kwamen de katten uit hun mandjes en schuilplaatsen. Sommigen waren duidelijk ziek en ze niesten eigenlijk allemaal. Het was al achter in de middag en we besloten terug naar de auto te gaan. Conny was nog druk in gesprek over de pups en andere zaken. Toen dat eenmaal geregeld was stapten we de auto weer in en gingen richting Jelena. De 2e auto laten we achter bij ons 1e logeer adres. Jelena en Agneza wonen in een klein huisje aan de rand van een stukje bos. Ze hebben een tuin rondom huis en van alle kanten blaft er wel een hond. Het is aardig donker dus veel valt er niet te zien van de honden die buiten lopen. Eenmaal binnen in het kleine huisje worden we begroet door nog meer hondjes, groot en klein. Het schijnt dat voordat Idemo hun hielp ze daar bijna 50 honden en katten in huis hielden, iets wat je je in die kleine ruimte echt niet voor kunt stellen. Het is hier nog kleiner dan bij Valerije.   Terwijl we pizza eten moet ik veel moeite doen 4 hondenkoppies uit de pizza doos te houden. Eenmaal bijgekletst is het weer tijd om met z'n allen de bus in te stappen en richting Valerija te rijden. Onderweg is er nog afgesproken met een zekere Monica. Zij runt ook een asiel dat helaas gesloten is door de inspectie.  Zij zal ergens anders weer helemaal opnieuw moeten beginnen. Monica geeft ons een hondje mee die puppies en katten schijnt te doden waardoor hij de hele dag aan een korte ketting verlbijft, we twijfelen of we de hond op schoot mee kunnen nemen, maar uiteindelijk blijkt hij super lief! (Voor ons inieder geval). Het ventje wisselt van de schoot van Paul op de passagiers stoel naar mijn schoot in het midden van de achterbank. We brengen het hondje bij Valerija waar het arme ding zal blijven tot we weer naar “Spas” terug gaan. Het was donker toen we bij Valerije kwamen,  maar bah, wat een rotzooi en bah, wat een stank!!! We gaan naar ons 2e logeer adres en ohhh wat fijn!!! Het is er schoon en fris en geen hordes blaffende honden! De stinkende jassen en schoenen kunnen uit en we kunnen onder de douche!! Nog even wat drinken en hop ons bed in! De wekker zal op tijd gaan want er staat een afspraak met de DA. De volgende ochtend gaan we terug naar Valerija met degenen die wakker zijn. Delilah had vanaf het begin al wat moeite met de trip en blijft nog lekker slapen. Eenmaal bij Valerija moest de bus in rap tempo uitgeladen worden, we waren aan de late kant. Alle manden, dekens, voer en het stapelbed. moesten eruit om plaats te maken voor de benches voor de castratie patienten van die dag. Paul en Greetje zouden die dag bezig zijn met het stapelbed plaatsen en wat opruimen. Connie, Cenka (dochter van Valerija) en ik laden 5 honden in en rijden richting de DA. Eenmaal daar blijkt dat het niet zo'n hele snelle kerel is dus het duurt allemaal iets langer als gedacht. Eindelijk zijn de honden allemaal klaar. We bedanken de dierenarts en zeggen ‘tot morgen!’ Terug bij valerija tillen we de nog verdoofde honden uit de benches en brengen ze naar binnen. Daar hebben alle honden inmiddels voer gekregen en een lekkere mand met deken, onvoorstelbaar wat een rust dat brengt! Ze liggen zowaar allemaal te slapen! De net gecastreerde honden mogen uitslapen bij de kachel, 2 op de tafel onder het stapelbed (handig ) We laden de bus vol met vuilnis. Ik ben best wat gewend maar dat was heel vies! Niet alleen zakken met gewoon vuilnis lagen alweer opgestapeld naast het huis en in de schuur, maar ook zakken die klotsen en waar maden uitkomen. We rijden naar de vuilnisbelt en gaan terug voor de 2e lading, de bus heeft inmiddels een heel eigenaardig luchtje gekregen.   Toen we voor de 2e keer terug reden naar de stort werden we de laastte paar meter verrast door een hond die ons achtervolgde. Meteen was te zien dat het geen type-straathond was. Toen we haar lokten kwam ze onzeker maar toch blij ons te zien op ons af! En even later kwam haar gezelschap ook achter de struiken vandaan, een wat kleiner reutje. Ze moesten nog niet heel lang geleden uit de auto zijn gezet. We besloten al gauw ze mee te nemen naar Valerija, waar ze net zoals het ketting-hondje een nachtje zouden blijven om daarna mee te gaan naar “Spas” ze vonden het duidelijk niet leuk dat we ze achterlieten bij Valerija, ze bleven dicht bij ons in de buurt en wilden graag met ons de deur weer uit. Maar helaas, we moesten ze daar toch echt even achterlaten. We gaan terug naar ons logeeradres, douchen, eten en slapen want er staat een drukke en zeer lange dag voor de boeg. De volgende ochtend gaan Paul, Greetje en Connie op weg naar Valerija. Greetje en Paul houden zich bezig met de laatste reparaties, en Connie zou met Cenka nog 5 reuen naar de DA brengen. Ik mag uitslapen en daar maak ik goed gebruik van. Eenmaal wakker heb ik nog even tijd om mijn tas alvast weer in te pakken. Tegen 12 uur komt Connie, Delilah en mij ophalen, samen hebben we de reuen ingeladen en terug gebracht. Voor de laatste keer gaan we terug naar het appartementje om alle spullen in te laden. Wederom terug naar Valerija om met enige haast de honden in de laden. Tijd voor afscheid, Valerija en haar dochters laten zien hoe blij ze zijn met alle hulp. De pups moeten nog gechipt worden en Jelena wijst ons de weg naar de dierenarts. Daar is ook afgesproken met iemand die ons pup Troy en zijn moeder Betty meegaf. Zij was in het bos gevonden met nog haar enige levende pup. Onderweg moesten we nog even stoppen bij een andere dierenarts om Lady, een ook gevonden herderteef op te halen. Na dit alles gaan we op weg richting Varasdin. Daar halen we de tweede auto weer op en rijden we door naar het asiel waar het al een drukte van belang is van mensen die komen helpen en die ons uit komen zwaaien.   Inmiddels is het donker en wordt het lastig om te zien hoe we het beste de benches en honden in de verschillende auto’s kunnen indelen. Toch gaat het nog vlot en één voor één vertrekken de auto’s richting de grens.   De bus is het eerst bij de grens en even later zijn de andere auto’s er ook en kan de terugreis echt beginnen. Het begint te sneeuwen en de weerberichten uit Nederland zijn ook niet best, we bereiden ons voor op een lange rit terug naar huis. 1400 km met sneeuw. In oostenrijk is er al veel sneeuw gevallen maar toch kunnen we vlot doorrijden. In Duitsland gaat het minder vlot.. De wegen zijn glad en we kunnen niet harder dan 80 km.  Grote vrachtwagens scheuren ons voorbij maar wij besluiten dat we liever wat langer onderweg zijn dan te verongelukken. Eenmaal over de grens in Nederland kunnen we opgelucht ademhalen. We zijn bijna thuis veilig en wel. We rijden richting Duiven, waar de eerste paar hondjes opgehaald worden. Daarna door naar Zwolle. Tegen 3 uur 's middags ben ik  eindelijk thuis en ben blij om m'n eigen honden weer te zien en gelukkig is dat andersom ook zo!                                                                                                         ------------------------------

Vrijmarkt Groningen 29 mei 2010   Op weg naar de supermarkt las ik dat er op zaterdag 29 mei een buurtfeest zou zijn. Met een rommelmarkt! Ik dacht dat is leuk om spullen te verkopen voor onze stichting. Gelijk met Lidy en Jaap gesproken, helpen jullie mee, nou dat wilden ze wel. We hebben rond gevraagd om spullen voor de  verkoop en veel mensen boden iets aan. Een email naar de buurtvereniging om ons aan te melden en het was rond.   Zaterdag 29 mei. Het was stralend weer, we kregen een plekje toegewezen, de kraam betaald die ik gehuurd had en begonnen met het uitstallen van onze spullen. Het was druk, allerlei bedrijven en handelaren waren er. Omdat wij al heel bekend zijn in ons buurtje waren er veel mensen die even een praatje maakten, flyers werden uitgedeeld. Lidy kwam er bij met kleine Poeh en ik had Perra mee. Voor de kinderen was er pony rijden, daar stond Poeh te blaffen want “grote honden” is ze wel gewend, we kregen het verzoek om Poeh bij ons te houden. Naast ons stond een kraam van fitness en afvallen, de volslanke mensen werden er uit gepikt, sommige bleven staan en anderen liepen snel door wat niet goed was voor onze handel.                                            3D kaart             De 3D  kaarten die ik geknipt had lagen uitnodigend uitgestald, er zijn er 10 van verkocht. De rommelmarkt spulletjes leverden niet zoveel op maar het was heel gezellig. Naast mij stond een handelaar die vroeg of ik een doos met spullen wou hebben om te verkopen, ik keek en zag dat er mooie spullen bij waren dus stemde ik toe. Lidy en Jaap waren even naar huis om te eten en voor de honden.   Een vriendin kwam langs en ik vroeg haar of ze de kraam even wou waarnemen dan kon ik even naar het toilet. Bij terug komst zag ik dat mijn buurman nog 7 dozen rommel had neer gezet. Ik zag hem net weg rijden, dat was niet de bedoeling dus pikte ik zijn plekje in en begon te verkopen, de spelletjes en kinderspulletjes waren in trek.   Jaap kwam langs met Zus en maakte mooie foto's. Om de beurt zijn we even over de markt gelopen en namen de flyers mee en deelden die uit. Er was muziek en een hele gezellige sfeer. De vrijmarkt was van 13 tot 17 uur , we hebben 50 euro verdiend voor onze stichting. De spullen die over waren heb ik naar de kringloopwinkel gebracht. Een goede les, neem nooit iets aan van je buurman.   We worden nog regelmatig aangesproken door mensen die in het park of in de supermarkt lopen om te vragen hoe het met onze stichting gaat.                                                                                                                                                                                                 Alie.

Maart/April 2010 Theo's bezoek aan asiels in Zuid Spanje, Sevilla. Op eigen initiatief is Theo op bezoek geweest in enkele asiels in Zuid Spanje. Hij heeft daar op allerlei manieren zijn steentje bijgedragen in het verzorgen, klusjes doen en vooral ook aandacht geven aan de honden die ten volle genoten van de extra aandacht die hij hen kon geven. Ook is hij op bezoek geweest bij Berta van wie we een aantal honden hebben in het Kwispelproject(adoptie op afstand), en van wie we ook regelmatig hondjes voor adoptie in Nederland aanbieden. Een bezoek dat door Theo als heel positief is ervaren. Theo vertelt over zijn ervaring met Boxie, een verhaal dat voor hem symbool staat voor wat veel honden in Zuid Spanje overkomt.                            BOXIE !  Een van de gebeurtenissen die ik tijdens mijn reis naar Sevilla heb meegemaakt en die ik niet snel zal vergeten. Boxie werd op een dinsdagmiddag binnengebracht door Carmen een van de dames van de groep.                                                                                       Verder lezen>>>  ( foto's kunnen schokkend zijn)

St. Beter HondenLeven. Adres: Kalsdonksestraat 38     4702 ZE  Roosendaal.   email: info@beterhondenleven.nl    Tel: 0165-557309      Rabobank:  13 05 56 041      Kamer van Koophandel: 20 159 883